Galiza, dentro e fora
Resulta que imos ser tod@s iguais.
As mulleres son todas iguais e iguais ós homes; Todos eles son iguais ó resto dos espanhois; Estes iguais ós franceses, alemans e resto de idénticos europeos; Aqueles son moi parecidos ós americanos e todos queren que asiáticos e africanos veñan a igualarse ó resto.
Isto fronte á Lei. Pra impoñerlles os mesmos impostos, penalos coas mesmas penas ou endereita-los seus dereitos.
¿Qué pensará da Lei e da nacionalidade un africano sen patria nen estado?
Senos mollados papeis, porque tampouco ten nacionalidade. Perdido na súa casa. Perdido nese mapa africano de liñas pintadas a escadra hai mil anos por algún absurdo sajón que tampouco sabía de onde viña.
De vez en cando hai que escoitar a algún imbécil decíndote de onde es ou de onde debes ser. Normalmente xente que xa perdeu, ou que aínda non buscou as súas raíces. Profundas ou sanguentas. Negras, bastardas, quechuas, indias ou protoceltas.
Nacional tamén é unha palabra jodida, porque cada un pensa no seu nacional particular, e recorda, sabe, ou cre saber qué significa.
O interesante é o que cada un sinte como seu. Outra cousa é que non teñas grupo nen manada (qué putada). Entón tes tódalas papeletas pra convertirte nun observador de nacionalidades, e comezar a decirlle ó do lado de quén ven sendo.
Eu e outros iguais ca mín témo-la sorte de ser de onde nos sae dos collós.
