c0rr310

Pensamento Livre

Maga

Filed under: Faladas — pakolas @

maga.png

Es o xoguete que nunca tiven. Tes beizos coma labios e labios coma teclas de cerebro. Non tes curvas, que son tetas e ano, que amo se amar é algo. Seino de ti, que sabe-lo que digo. Que fago un amago de violencia pra desfacerme de miles de anos de memolución e senti-la dureza da Vida fodendo o calor do Sol.
Tiña moitas gañas de veren algo tan bonito coma ti.¡Oiches?

Chéiranme os dedos a hiel, e ó mel, e a túa boca sabe a min, se é que o sabor se conxuga, e misturámo-los sensos, e os sabores e os sentidos, e xa non son un. Son dous.
Xa sei o que se sinte sendo ti. É o mesmo que sinto eu.
Loito coas telas que me negan a natureza, e antes de me espir, xa nos corrimos.
Xogos de roles, de rolos e cinchas, e mantas e plumas, e panos e roupa.
Contos ao oído e estertores de vida.
Logo acordo rastrexando o teu corpo. Buscando asi-la ergonomía da túa pelvis. Fechando torpes as maos atopando ausencia. Enganado porque este leito ule a tí, que estás a mil ladrillos, a cen cidades. A dous parsecs de min.

Y eu só quería despertarte pra facerte volver durmir.

Os comentarios están pechados.

Tema deseñado porDL2 Media

Creative Commons License
Este blogue e o seu contido está baixo licenza Creative Commons