Ela é desas praias de area tan rica que contra máis a presiono pra retela máis se che me escorrega entre os dedos. Ó fin non sabe un qué lle quedará. Se lembranzas e pó, ou a pedra preciosa da esencia da Terra.
Comments Off
Política bem entendida como a de que cada cidadán sexa quen decida en cada momento cómo emprega-lo rendimento do seu traballo é unha cousa extraviada. Cando o comercio e a industria emprega Recursos Humanos, xa non é unha cuestión persoal, e te jodes.
Que de cada grupo de persoas con intereses parecidos xorda un representante que os defenda é lóxico e preciso pra unha funcionalidade mínima (supoño). Se segues globalizando o poder de decisión aparecen ducias de grupos políticos. Se continúas acabas como en USA ou en Spain, cunhas elecciós que recordan moito ó Madrid-Barça, e ó final, (como nom), acaba mandando un tipo.
Isto me recorda un pesadelo que tiven.
