c0rr310

Pensamento Livre

Niño baleiro

Filed under: Faladas — pakolas @


No niño baleiro, frío e seco, as palliñas agarimosamente enlazadas non quecen xa nada vivo e os oviños apodrecidos esperan a alimaña que os tire pra desfacerse en vermes e cucarachas. Sen futuro, a árbore envelenada seca de tronco e ramas e as raíces  escapan da terra enchoupadas… empantanadas.

Fun alí a chora-la miña pena, e roubáronme a escea. E parei. Alí mesmo. E fixen campaña. Logo casa.

E lume. E do árbol leña. E lareira. Logo criei. E sacrifiquei e madurei. Amei e conquistei. Follei e parín e seguín crecendo.

E lembrei a árbore, o pantano e o pesar enteiro. Nono esquecín. Lembreino.

Os comentarios están pechados.

Tema deseñado porDL2 Media

Creative Commons License
Este blogue e o seu contido está baixo licenza Creative Commons